Akokorov losts in middle of no where

จะเขียนหลายเรื่องรวมๆกัน เลยเอาประโยคแรกที่คิดได้มาเป็นหัวเรื่อง

ไม่ได้เกี่ยวกับวงการลูกหนัง แต่อย่างใด

พิมพ์ทำไมวะ สองบรรทัดข้างบนนั้น

ช่วงนี้นั่งแท็กซี่บ่อย อย่างว่า รักสบาย แต่คงชิบหายถ้าคิดจะผ่อนรถ

"สวพ. เอฟเอ็ม ๙๑ เสนอข่าว สภาทนายความฝ่ายบังคับคดีหนี้บัตรเครดิต เชิญชวนคุณผู้ฟังทุกท่าน ร่วมบริจาคทรัพย์ เพื่อไถ่ชีวิตโคกระบือ เป็นกุศล ในวรโอกาสฉลองครบรอบ ๒ ปีของทางสมาคม"

คำถาม "ชีวิตวัว ควายเหล่านั้นจะดีขึ้น มากกว่าการได้มาเป็นแกงเขียวหวานอย่างไร"

คำตอบ "มอออออออออ........."

ใกล้เลือกตั้งเข้ามาทุกที ถึงขนาดไปหาเสียงกันจนตกสะพานหัก

เคราะห์ดีที่ท่านบรรหารมีห่วงยางติดตัวตลอดเวลา

ที่น่าห่วงก็เห็นจะเป็นคุณแบม นอกจากจะต้องดูแลชีวิตตัวเองที่มีน้องเขยตัวแสบแล้ว ยังต้องช่วยเป็นขอนไม้ให้ท่านบรรหารเกาะลอยคอ

อย่างว่า ขาท่านมีแค่นั้น คงจะทรงตัวอยู่เหนือน้ำลำบากหน่อย

หวังว่าหลังเลือกตั้ง ประเทศคงมีทิศทางชัดเจน

พูดมีหลักการ แต่สุดท้ายเราไม่ไปเลือกนะ

ขออย่างเดียว อย่าให้การเมืองมาทำลายชีวิต

ตัวอย่างง่ายๆที่เกิดขึ้นได้กับทุกคน

เราเดินออกไปรอรถที่ทำงาน พื้นที่เกินครึ่งนึงของฟุตบาทถูกปกคลุมโดยป้ายคุณประชัย

ว่าไม่ได้ บ้านแกมีอันจะกิน ก็ต้องตัวใหญ่ ทำป้ายเล็กเดี๋ยวพุงจะหลุดเฟรม

ระดับโดนปรับทีละหกพันล้าน รถสักคันยังไม่ต้องขาย ไม่ใหญ่ให้มันรู้ไป

ไอ้พวกให้ตำรวจตามสี่แยกทีละสองสามร้อย บ่นเป็นหมีกินผึ้งราชินี ก็แปะบนราวสะพานลอยกันไป

กลับมาเรื่องป้าย

ด้วยความที่ไม่มีรถ เราจำเป็นต้องใช้ฟุตบาทมากกว่าถนน

เดินหลบป้าย จะออกซ้ายก็เจอท่อ จะออกขวา รถเมย์จะเฉี่ยวเอา

บอกได้ตรงนี้ว่าคุณประชัยทำให้เราไปทำงานสาย

ละคร ก่อนปิดม่าน "รักไม่ลงตัว เพราะมัวกลัวจะไปลงกับชู้ ตอน รักเมียให้ผูก รักลูกหามเสา"

ขณะที่วาทินก้าวเท้าผ่านประตูบานเลื่อนเข้ามาให้ห้อง อารมณ์ของเขาแปรปรวนทันที ก่อนที่จะนั่งลงบนโซฟาหนังเทียมกลางห้องด้วยซ้ำ

"

ส่งท้ายจริงๆ

"