กลับบ้านไปเที่ยวปีใหม่ แต่ไม่เล่าให้ฟัง มันตลาด บ้านๆไป

 

น่าหมั่นไส้จริงๆ

 

กลับมาก่อนจะเริ่มทำงานก็แวะช๊อป จับจ่ายก่อน ให้รางวัลตัวเองแบบไม่ต้องรอจับฉลากวันเด็ก

 

เป็นเรื่องธรรมดาที่เดินห้างแล้วจะอยากเข้าห้องน้ำ

 

เป็นเรื่องลำบากถ้าเราจะขี้นอกบ้าน

 

บางคนแก้ปัญหาโดยการอั้นอัด ขัดลำไส้ พยายามผ่อนหนักให้เป็นเบา เอาน้ำบ้าง ลมบ้างออกไปก่อน

 

วันนี้เรามีข้อเสนอแนะที่ไม่ต้องฝืนคลื่นลมธรรมชาติ

 

สี่คุณสมบัติ รู้ไว้ใช่ว่า ก่อนเสียท่าให้ส้วมสาธารณะ

 

๑. สะอาด ข้อนี้ดูได้ด้วยตา สูดดม และรับรู้รสตามอัตภาพ เดินดูให้สบายใจ อย่าเร่งรีบ นอกจากนั้น สิ่งบ่งชี้ที่สำคัญคือคุณป้าในชุดเอี๊ยมสีฟ้า ขอเพียงมีเธอยืนเคียงข้างโถฉี่อยู่ เท่านั้นก็แน่ใจได้ว่ามีการชำระล้างเป็นประจำ

 

ไม่เชื่อก็ไปหยิบตารางที่ประตูดูได้ แกลงบันทึกไว้ตั้งแต่เช้า

 

๒. สะดวก สังเกตอุปกรณ์พื้นฐาน และอุปกรณ์เสริม หัวฉีด ทิชชู่ สบู่ล้างมือ ใครชอบแบบเปียกแบบแห้งก็สังเกตดูดีๆ ไม่ไหวจริงๆก็เตรียมมาเอง น้ำดื่มขวดเล็กก็ถือว่ามีประโยชน์ทีเดียวสำหรับผู้ไม่พิศมัยการใช้กระดาษชำระ แต่ข้อควรระวังคือควรซื้อแล้วทิ้งไว้ที่อุณหภูมิห้องสักระยะ เพื่อลดอาการเสียวฉับพลันที่อาจตามมา

 

๓.สบายใจ การนั่งทำธุระโดยไม่ต้องคอยกังวลว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันซึ่งสร้างความเสียหายอาจเกิดขึ้น ถือเป็นหนึ่งในสิ่งที่ต้องคำนึงถึง ยกตัวอย่างเช่นอาการกลืนไม่เข้า คายไม่ออกเนื่องจากระบบทำความสะอาดแบบวังน้ำวนทำงานแบบไม่เต็มใจ กดแล้วไม่ลงต้องเสียเวลายืนมองของเสีย รอน้ำเต็มถังแล้วกดอีกรอบ ลุ้นแล้วลุ้นอีกยิ่งกว่าจับขั้วตั้งรัฐบาล อีกอาการที่น่าเป็นห่วงคือกดแล้วแทนที่จะลง ดันเอ่อขึ้นมาลอยหน้าลอยตา ตั้งอาศัยจังหวะวัดใจ ครั้งต่อไปจะเป็นเดือนแรมน้ำลด หรือวันเพ็ญเห็นกระจ่าง

 

สำหรับข้อนี้แนะนำให้สละเวลาลองกดสักนิด ดีกว่าต้องออกจากห้องน้ำโดยปิดฝาไว้ รอผู้โชคดีท่านต่อไปมาสาปแช่งให้เสียถึงวงศ์ตระกูล

 

๔.สงบ อันนี้สำคัญที่สุด เพราะเป็นบ่เกิดแห่งสมาธิ และปัญญา ผู้คนที่พลุกพล่าน พวกคุยโทรศัพท์ และที่สำคัญ ห้องข้างเคียง ถ้าเจอประเภทกราบซ้ายปืนกล กราบขวาปืนฉีดน้ำ ก็ถือว่าฟาดเคราะห์ไป เรื่องแบบนี้เราไปห้ามปราม หรือให้คำปรึกษาไม่ได้

 

ละครก่อนลา เสนอตอน "พจมาน แห่งบ้านควายทอง"

ศรีสมร "บ้านคุณพี่ใหญ่จริงๆค่ะ สนามหญ้าก็สวย "

พจมาน "ขอบคุณค่ะคุณน้อง"

ศรีสมร "ต๊ายตายเลี้ยงหมาด้วย คงจะเป็นหมาพันธุ์ต่างประเทศนะคะ สร้างบ้านหลังเขื่องเชียว"

พจมาน "ไหนคะคุณน้อง"

ศรีสมร "นั่นไงคะ ที่มีป้ายชื่อติดอยู่ 'ทศพร' ตั้งชื่อซะเก๋เชียวค่ะ"

พจมาน "บ้านคุณพี่ไม่ได้เลี้ยงหมาหรอกค่ะ"

ศรีสมร "อ้าว แล้วทศพรนี่ใครคะ"

พจมาน "สามีพี่เองค่ะ พี่ขี้เกียจลงมาเปิดประตูบ้านตอนดึกๆ เมาๆมาก็ให้มันนอนตรงนี้แหละ"

จบบริบูรณ์