เสื้อสาม กางเกงสาม ให้มันรู้ไปเลยว่ากูกะเหรี่ยงเมืองร้อน

อยู่นอกบ้านไข่หดเม็ดเท่าไฝ เข้าข้างในกลายเป็นไข่ยางมะตูม

ออกจากบ้าน สักพัก หูหาย

ลืมหมวกเด็กแนว จะกลับไปเอาก็ทำใจไม่ได้ ผมก็เซทมาซะหล่อ หูไม่มี ผมดีก็มีชัย

เนื่องจากช่วงก่อนหน้านี้ฝนตก พออากาศหนาวแบบไม่เตือนล่วงหน้า เลยก่อให้เกิดแผ่นน้ำแข็งบนพื้น

เรื่องรสชาติยังไม่เคยพิสูจน์ แต่รับประกันเรื่องความเสียว สร้างความลำบากในการสัญจรไม่น้อยกว่าการสร้างสะพานข้ามแยกลาดพร้าว

แม้ฝรั่งที่เกิด และโตที่นี่ เราก็สังเกตเห็นร่องรอยการเสียหลักล้มขณะเดินมาแล้วทั้งบนเสื้อผ้า หน้าผม และอารมณ์ที่แปรปรวน

อันตัวเราผ่านมาแล้วหนึ่งหนาวที่นี่ สะท้านมาแล้วถึงก้นกบ และกระดูกเชิงกราน แม้จะแค่ครั้งเดียว แต่ก็ขอนำเสนอสปอร์ตทิปที่เราค้นพบด้วยตัวเองบางประการดังนี้

๑. สังเกตว่าที่ฝรั่งมันล้มนั้น เกิดจากมันมั่นใจเกินไป เดินไม่ได้คำนึงถึงสัมประสิทธิ์ความเสียดทานเลย เรียนสูงๆกันซะเปล่า

ท่าเดินที่ปลอดภัย ต้องตัดความมั่นใจออกไป ซึ่งแบ่งออกเป็น ๒ ประเภทดังนี้

๑.๑ ท่าเพนกวินจักรพรรดิ ห้ามใช้แรงจากเข่า เคลื่อนไปด้านหน้าด้วยการขยับหัวแม่เท้าตามจังหวะแซมบ้า

๑.๒ ท่าไม่หวั่นแม้วันมามาก หลับสบายตลอดคืน ควรเดินหนีบๆ งดเปิดหวอ ป้องกันคนแตกตื่น และการซึมเปื้อนด้านข้าง

๒. ควรตรวจสอบเสมอว่าอวัยวะส่วนต่างๆ ยังมีความรู้สึกรึป่าว ทำหล่นหายข้างทางรึเปล่า การตรวจสอบเบื้องต้นทำได้ดังนี้

๒.๑ ตรวจสอบหูด้วยการพยายามกระโดดกัดเป็นพักๆ

๒.๒ ตรวจสอบหัวแม่เท้าด้วยการล้วงไปจับแล้วเอามาดม

ได้ความรู้เล็กๆน้อยๆไปอวดญาติผู้ใหญ่ที่บ้านกัน

ช่วงนี้ทำงานอย่างหนัก เนื่องจากมีงานใหญ่รออยู่วันอาทิตย์ที่จะถึง นั่นคือทดสอบชน โดยอาจารย์ที่ปรึกษา โรเบิร์ต ทอมสัน หรือรู้จักกันในนาม โรเบิร์ต เถิดเทิง

โรเบิร์ตเป็นอาจารย์ที่เก่ง ไม่ได้ชี้นิ้วสั่ง หรือ พูดปาวๆ แล้วให้นักเรียนไปงมเอง แต่แกลงมาร่วมทำด้วยมากที่สุดเท่าที่แกมีเวลา ซึ่งนอกจากเอาลูกไปส่งโรงเรียนเตรียมอนุบาลแล้ว แกก็มีสอนหนึ่งวิชา นอกนั้นก็พยายามเอาเวลามาทำงานกับเรา

ลงไปทำงานจริงๆกับนักเรียน ทำให้แกจัดการกระบวนการต่างๆได้ดีขึ้น เข้าใจงานที่ดำเนินอยู่ และรู้จักจัดการใช้ความสามารถนักเรียนให้ตรงกับงาน

"เอ้า รามี่ ช่วยไปปรับซอท์ฟแวร์ให้รถทำการตอบสนองการเบี่ยงเบนของสัญญาณจาก จีพีเอส โดยมีค่าคงที่เวลาน้อยกว่านี้หน่อยนะ"

"เอ้า โกโก้ ไปเอาสายไฟมาปอกเปลือกออกแล้วเอามาต่อกันสองเส้นให้ยาวขึ้นนะ อย่าต่อให้สั้นลงเหมือนคราวก่อน เสร็จแล้วก็ไปซื้อข้าวผัดให้กล่องนึง"

นอกจากนี้เวลาโรเบิร์ตไม่ว่าง จะส่งสมุนมือหนึ่ง ลูกพี่เอริค อดีตลูกศิษย์ก้นกุฎิ

เอริคเคยเรียนปริญญาเอกที่มหาลัยเรา แต่ลาออกเนื่องจากผิดใจกับอาจารย์ที่ปรึกษา

"ตอนพี่เรียนรู้สึกว่ามันมีอะไรมาดันหลัง ต้องทำโน่นทำนี่ตลอด อารมณ์มันไม่เหมือนทำงานนะพี่ว่า"

พี่แกเพิ่งรู้ตัวหลังเรียนมาแล้วสามปี

ลูกพี่เป็นคนยิ้มตลอด แกจะพูดติดปากว่า"เรื่องนี้ฮาดี" หลังจากฟังทุกเรื่อง ตั้งแต่ราคาน้ำมัน สาวโคโยตี้ ไปจนถึงงานบวชหน้าไฟ

"โอย โปรแกรมบังคับรถของน้องๆนี่ ขับได้เหมือนแฟนพี่เลย วันนั้นให้มันถอยเข้าโรงรถ ถอยชิดเกินจนเปิดประตูไม่ได้ ถอยเข้าๆออกๆจนพี่ทนไม่ไหว เรียกช่างมารื้อโรงรถสร้างใหม่แม่งเลย"

วันนี้เดินเข้าห้องทำงาน แกดันประตูเปิดไม่ได้อยู่นานสองนาน สุดท้าย มาคนเดินมาดึง เปิดให้ บอกแกดันผิดข้าง

"ประตูอะไร โง่ชะมัด"

ทำงานจนค่ำมาหลายวัน เมื่อวานกลับบ้านมามีโน้ตติดหน้าห้อง เรียกให้ไปพบเจ้าหน้าที่ที่ออฟฟิศ สันนิษฐานว่าเกิดจากมีคนไปฟ้องว่าเสียงดังเมื่อสองคืนก่อน ตอนเพื่อนๆมาเล่นเกมกัน

หอที่นี่แปลก เสียงไม่ออกทางประตู ห้องข้างๆจะไม่ได้ยิน แต่มันจะลอดไปทางห้องน้ำ ไปดังห้องข้างล่าง คาดว่าคุยกันผ่านโถส้วมน่าจะชัดเจนพอๆกับสัญญาณทรูมูฟ ไม่นับเรื่องช่องสัญญาณเต็มหรืออุดตัน

ไปถึงเค้าเชิญไปนั่งในออฟฟิศ

"ที่เรียกมาก็เพราะมีคนมาแจ้งเรื่องเสียงดัง ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจประเทศอันเจริญยิ่งของเรา คนเมืองโยตาบอยแห่งนี้ ต้องนอนกันสี่ทุ่มถึงหกโมง พวกกะเหรี่ยงพลัดถิ่นควรจะรู้ไว้นะ"

"ครับ จะจำไม่เคยลืมเลือน คอยเตือนตัวเองเอาไว้"

"เราได้รับรายงานว่าคุณพาเพื่อนมาเต็มห้อง แล้วกระโดดโลดเต้นกัน"

"ครับ เพื่อนผมที่มาเรียนปริญญาโททุกคน เล่นกระโดดหนังยางกันในคืนนั้น ต้องขอโทษด้วยครับ ถ้าคุณจะยึดหนังยางเราก็ยินดี"

"เก็บไว้เถอะ ประเทศคุณยิ่งมีราคายางผันผวนอยู่ เอ่อ อีกอย่าง เรามีนโยบายห้ามอาบน้ำในช่วงเวลานั้นด้วยนะ"

"ครับ ผมอาบอาทิตย์ละครั้ง คาดว่าคงไม่มีปัญหา"

ยังดีที่ปากเค้าสวมรอยยิ้มตลอดการสนทนา

บางทียิ้มไปพูดไปมันทำให้ปากทำมุมไม่พอดี พูดลำบากหน่อย แต่มันฟังง่ายกว่าเยอะ