AKOKOROV's profileAkokorov losts in middle...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    December 31

    หยุดกันยาวๆ เอากันยืนๆ

    ตอนที่แล้วได้กระแสตอบรับมาเป็นการบ่นอุบว่ามัวแต่ต่อความยาว สาวความยืด เล่าก็อืด วนไปวนมา
     
    ถือซะว่าเป็นตอนพิเศษ เนื่องในวันหยุดนักขัตฤกษ์ อารมณ์ประมาณรายการฮัลโหลวันหยุด
     
    ใกล้ปีใหม่ เรื่องที่เราถูกยัดเยียดให้สนใจเป็นประจำทุกปี หนีไม่พ้นการนำเสนอประมวลสิบเรื่องเด็ดประจำปี
     
    สิบข่าวร้อนในวงการพระเครื่อง
     
    สิบดาราหน้าใหม่ที่ไม่โกนขนรักแร้
     
    สิบนักการเมืองหญิงที่เก่งเรื่องบนเตียง
     
    สิบมัสยิดที่เป็นเป้าหมายของโจรมุมตึก
     
    อีกเรื่องก็คือการหยุดยาว
     
    อันตัวเราก็ตามกระแส เห็นเค้าไปกันเยอะก็เลยตามๆเค้าไป
     
    ร่วมคณะทัวร์ลืมแผ่นดิน สร้างตำนานล่าอาณานิคม ถึงดินแดนขั้วโลก
     
    ยกกันไปทั้ง อบต. เกือบสามสิบชีวิต มองไกลๆดูคล้ายชุมชนโคเหรี่ยง(ชาวพื้นเมืองในประเทศโคเรีย)อพยพหนีโรคไข่ดันระบาด
     
    เรื่องของบรรยากาศโดยรวมของการท่องเที่ยว ไม่ว่าจะเป็นการชมธรรมชาติหรือ ศึกษาวัฒนธรรม เราคงขอข้ามไป อยากรู้ไปดูเวปท่องเที่ยว เปิดเลนส์ส่องโลก เปิดไฟส่องกบ เปิดศพส่องลำไส้ใหญ่ อะไรก็ว่าไป 
     
    ไปเที่ยวเสียไกลสุดขั้วโลก เราขอนำเสนอ มุกตลกขำพอประมาณ จนต้องอุทาน "ตึ่งโป๊ะ"
     
     
    "อะไรวะ มาตั้งไกล เห็นแสงเหนือแค่สองริ้ว กูดูอยู่บ้านมีเยอะกว่าอีก"
     
    "บ้านที่เมืองไทยอ่ะนะ"
     
    "เออดิ บ้านกูที่ฉะเชิงเทรามีตั้งแปดริ้ว"
     
    "ตึ่งโป๊ะ"
     
     
    "ไอ่นี่ พกกล้องตลอด ท้องเสียรึไงมึง"
     
    "อะไรของพี่"
     
    "ไปไหนมาไหน ถ่ายตลอด"
     
    "ตึ่งโป๊ะ"
     
     
    "อย่าเอามือมาโดน มันจี๋"
     
    "จั๊กจี๋เหรอ"
     
    "จี๋เห็บ"
     
    "ตึ่งโป๊ะ"
     
     
    กลับมาจากเที่ยวก็ยังมีวันพักอีกพอสมควร ก่อนที่จะกลับไปทำงานต่อ
     
    ช่วงว่างเราหาวิธีใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ต่อตนเอง และชาติบ้านเมือง โดยการเฝ้าศึกษาความเป็นไปของสังคม ทั้งด้านศิลปะ และวัฒนธรรม
     
    หลักๆก็คือหามิวสิควีดีโอดูตามเวป 
     
    กว่าจะได้ดูน้องๆเกิร์ลี่ เบอร์ลี่ ไปเต้นเป็นชะนีใส่กล่อง รอคนมาหิ้วกลับบ้าน ที่โดนแบนทางโทรทัศน์ ก็ต้องสมัครสมาชิกเวปกันเป็นการเป็นงาน
     
    แอบผิดหวังนิดนึง ของอย่างงี้ไปดูแถวสยามก็ได้ ไม่ต้องเป็นสมาชิกอะไรด้วย
     
    สาสมแก่ใจ แล้วก็วนมาทางแกรมมี่บ้าง เริ่มที่น้องบี้ เดอะสตาร์ รุ่นน้องคุณสน เดอะสะตอ
     
    ท่าเต้นน่ารักได้ใจเกย์หนุ่มแน่นอน เจ๊รับรองเลยทีเดียว
     
    คนที่มาติดพันเมื่อวานตอนเช้า
     
    คนที่กูเผลอเอา ตอนเมาเมื่อคืน
     
    คนที่ส่งนั่งวินที่หน้าปากซอย
     
    ใช่หรือเปล่า ใช่หรือเปล่า
     
    เรารู้สึกว่าเพลงนี้แต่งมาเพื่อถูกแปลงเป็นเพลงตลกโดยเฉพาะ โดนใจเราอย่างแรง ฟังแล้วรีบคิด รีบแต่ง แปลงคำร้องตลอดเพลง
     
    ฟังด้วยจิตอกุศลแท้ๆ
     
    ขอโทษคุณบี้มาในการนี้ อดใจไม่ไหวจริงๆ
     
    จุใจแล้วก็มาที่ขวัญใจ พี่บุรินทร์ แห่งกรู๊ฟ ไรเดอร์
     
    นอกจากเสียงร้องแล้ว หน้าตาก็เป็นหนึ่งในเหตุจูงใจ
     
    มีรุ่นน้องคนนึงเคยชมว่าเรามีส่วนละม้ายคล้ายพี่เค้า
     
    คนส่วนมากจะแย้ง และบอกว่าเราซื้อกาวให้รุ่นน้องคนนั้นดมจนเมา หรือไม่ก็ให้ความช่วยเหลือครอบครัวน้องเค้ายามเดือดร้อน ให้บัตรเคดริตไปรูดเล่น พาไปเที่ยวฮ่องกงดิสนี่ย์แลนด์ และซื้อรถมินิให้
     
    เราก็ไม่เถียง เพราะมาดูกันจริงๆ ข้อแตกต่างก็เห็นกันชัดๆ
     
    พี่บุรินทร์ไว้ผมแสกขวา เราแสกซ้าย
     
    นอกนั้นดูยังไง ก็ดูไม่ออก
     
    "พูดจาไม่ดูหนังหน้าตัวเอง อย่างงี้มันน่าจับไปนั่งรถร่วม"
     
    "ใจร้าย อยากให้เราโดนประตูรถเมล์หนีบตาปลาเหรอ"
     
    "กูหมายถึงรถร่วมกตัญญู"
     
    "ตึ่งโป๊ะ"
     
    December 23

    ช่วง อโกโกรอฟเยี่ยมฐานคะแนน เสนอตอน "ธนิตา จ้าละหวั่น"

    สวัสดีมิตรรัก นักอ่าน
     
    พบกันอีกครั้ง ห่างหายไปไม่นาน กลับมาให้รำคาญสายตาอีกครั้ง
     
    คราวนี้ไม่ได้มาคนเดียว พ่วงแขกรับเชิญสาวหมวยตาตี่ ดีกรีนักเรียนนอก
     
    ไปศึกษาต่อและตามหาบรรพบุรุษถึงแผ่นดินใหญ่
     
    คุณธนิตา จ้าละหวั่น(นามสกุลสมมุติ)
     
    เรากับธนิตารู้จักกันตอนเรียนลาดกระบัง เรื่องราวคร่าวๆที่ท่านผู้อ่านควรรับทราบก่อนจะได้รับสารในตอนนี้ก็ประมาณว่า ตาเป็นคนเงียบๆ แต่จะแอบวี๊ดว้ายกับเพื่อนสาวเวลาได้แทะโลมผู้ชายหน้าตาดี
     
    อย่าเล่ามากดีกว่า เดี๋ยวเรื่องมันยาว ยิ่งสาว เจ้าตัวจะยิ่งเสียว
     
    ธนิตาถือเป็นผู้ชักชวนเราเข้าวงการทำบลอกนี้ ไม่รู้ว่าเจ้าตัวเข้าใจผิด นึกว่าชวนเรามาทำแล้วจะได้เป็นเพชร เป็นพลอยเหมือนขายแอมเวย์รึป่าว
     
    แต่จนแล้วจนรอดเราก็ได้เริ่ม และสานต่อมาจนถึงวันนี้
     
    ขอได้รับความขอบคุณในวันนั้น
     
    และอีกครั้งในวันนี้ ที่ให้เกียรตืมาเป็นแขกรับเชิญคนแรก
     
    เกริ่นมายาวอย่างกับหนังท่านมุ้ย เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา ขอเรียนเชิญรับสาร
     
    ---------------------------------------------------
     
    From: อาโกโกรอฟ
    To: ธนิตา
    Subject: สวัสดี ธนิตา
    Date: Sat, 9 Dec 2006 21:33:39 +0000

    สวัสดี
     
    สบายดีรึป่าว ข่าวคราวไม่เคยรู้ เงียบหายไปนาน หรือมีแฟนนอกวงการไปแล้ว
     
    หรือว่าหนีไปคลอดลูก
     
    เรื่องมันก็มีอยู่ว่า เราเขียนบลอกมาก็ปีกว่าๆแล้ว คนอ่านก็มีขาประจำพอสมควร เรื่องก็มีให้เขียนออกมาเรื่อยๆ เป็นการสะท้อนมุมมองของเราเอง ให้คนอื่นได้รับรู้
     
    เรื่องบางเรื่อง การสะท้อน ทำให้เห็นไม่ชัดเจนเท่าการกระเจิง
     
    เราเลยอยากได้มุมที่กระเจิงมาจากคนอื่น เป็นนัยเพื่อการเปรียบเทียบบ้าง
     
    พูดง่ายๆ เราหมดมุกแล้ว ช่วยเราด้วย
     
    เราเลยคิดค้นช่วง "อโกโกรอฟ เยี่ยมฐานคะแนน" ขึ้นเป็นทางออกแบบตามมีตามเกิด
     
    โดยแก ในฐานะที่เป็นหนึ่งในผู้ติดตามอ่านกลุ่มแรกๆ และยังไม่ทิ้งกันไปไหน ได้รับเกียรติเป็นแขกรับเชิญคนแรก
     
    หวังว่าแกคงหาความภูมิใจในเกียรติประวัตินี้ได้บ้าง ถ้าเอาไปกรอกตอนสมัครงาน เราออกจดหมายรับรองให้ได้
     
    ว่าแล้วเรามาเข้าประเด็น
     
    เราเห็นว่าแกเป็นนักเรียนนอกเหมือนกัน ความคิดเห็นบางประการอาจเป็นประโยชน์ต่อเยาวชน และผู้สนใจในการศึกษาต่อต่างประเทศ
     
    เราเลยนึกประเด็นที่อยากให้แกแสดงความคิดเห็น ดังนี้
     
    ๑. เวลาแกมองผู้ชาย แกมองที่เสื้อผ้าหน้าผม หรือในร่มผ้า เพราะอะไร
     
    ๒. เมื่อแกเจอเหยื่อผู้เคราะห์ดี ที่โดนใจ แกอยากทำอะไรเค้าเป็นอย่างแรก
     
    ๓. ถ้าจับพลัดจับพลู มีผู้ชายมาคบกับแก คบกันนานจนแกอยากแต่งงาน แต่เค้าไม่มาขอซะที แกจะยกขันหมากไปขอเค้าเอง หรือทำอย่างไร
     
    ๔. ในกรณีที่แกจะยกขันหมากไปขอ ให้แกแต่งท่อนโห่ขันหมากใหม่ด้วย เพราะในกรณีนี้ ท่อน"เอาลูกสาวมาแลกลูกเขย" จะผิดจากข้อเท็จจริง
     
    ๕. ประเด็นอะไรก็ได้ที่แกอยากจะบอกเราและท่านผู้อ่าน
     
    บางคำถามอาจจะดูรุนแรงไปนิด แต่เราเชื่อว่าแกคงมีมุมมองที่น่าสนใจ และหน้าด้านพอที่จะตอบ
     
    เอาเป็นว่าอยากตอบก็ตอบ ไม่ตอบก็ข้าม หรือไม่ก็ขอตัวช่วย
     
    หวังว่าแกคงสบายดี และมีเวลาตอบ
     
    ขอได้รับความขอบคุณมากๆ
     
    บุญรักษา
     
    โก้
     
    ปล. ตอบมาได้เต็มที่ไม่ต้องอายนะ เพราะเราจะเอาไปลงบลอกให้ทุกคนได้อ่านกัน
     
    -------------------------------------------
     
    From: ธนิตา
    To: อโกโกรอฟ
    Subject: RE: สวัสดี ธนิตา
    Date: Mon, 18 Dec 2006 22:55:39 +0700

    มาแล้วจ้า มาช้ายังดีกว่าไม่มา .... หุหุ  เนอะ ๆๆๆ

    ......

    สวัสดีฮะ
     
    สบายดีรึป่าว 
    สบายดีมากแล้ว ก่อนหน้านี้เป็นหวัด 
    (หวัดนกหงส์หยกรึป่าว ได้ข่าวว่ากำลังระบาดที่ไหหลำ)
     
    ข่าวคราวไม่เคยรู้ 
    อันนี้เนื่องจากไม่สามารถออนเอ็มเล่นเนตได้ ก็เพราะว่าไม่ได้ไปจ่ายค่าโทรศัพท์เพื่อต่ออินเตอร์เนตสู่โลกกว้างนะฮะ
    (โถๆๆ อับจน ขนาดไม่มีปัญญาติดเนท ได้ยินแล้วอยากเอาไปบอกมูลนิธิปวีณา ให้เอาผ้ามาคาดตาออกทีวี)
     
    เงียบหายไปนาน หรือมีแฟนนอกวงการไปแล้ว
    วงการไรอ่ะ
    (วงการพระเครื่องมั้ง)
     
    หรือว่าหนีไปคลอดลูก
    ไม่ได้หนีไปไหน ยังอยู่ที่เดิม .... ลูกไม่มี แต่ท้องใหญ่ขึ้นทุก ๆ วัน ทำไงดี ...
    (โอ้ย เรื่องนี้ขอให้บอก รีบไปยันฮีเลย ของเค้าดี อย่างที่สโลแกนเค้าบอก"ทำได้ตั้งแต่หน้า ยันฮี")
     
    ให้ตอบคำถามแบบนี้จะดีเหรอ ....
    (ไม่ตอบแบบนี้ แกจะเอาแบบโดนไล่ไปอยู่อังกฤษแล้วให้ปากคำทางโทรศัพท์เหรอ) 
     
    ๑. เวลาแกมองผู้ชาย แกมองที่เสื้อผ้าหน้าผม หรือในร่มผ้า เพราะอะไร
    บ้า ... เราก็มองเท่าที่มองเห็นได้อ่ะดิ ... ก็เพราะว่ามองเห็นได้แค่นั้นนินา
    (แหมๆๆ ก็ตาแกมีอยู่แค่นั้น ก็มองได้แค่นั้นละนะ)
     
    ๒. เมื่อแกเจอเหยื่อผู้เคราะห์ดี ที่โดนใจ แกอยากทำอะไรเค้าเป็นอย่างแรก 
    อยากทำไรเหรอ... อันนี้ต้องแล้วแต่ผู้ถูกกระทำด้วยฮะ...  ว่าแต่  อะไรคือ เหยี่อผู้เคราห์ดี ... ที่โดนใจ ....อ่ะ
    (ไม่รับมุกซะงั้น แป้กเลยกู)
     
    ๓. ถ้าจับพลัดจับพลู มีผู้ชายมาคบกับแก คบกันนานจนแกอยากแต่งงาน แต่เค้าไม่มาขอซะที แกจะยกขันหมากไปขอเค้าเอง หรือทำอย่างไง
    ข้อนี้ขอผ่าน ... กว่าจะจับพลัดได้พลู ... คงอีกนาน ...
    (อายุปูนนี้ ไม่จับพลัดจับพลูก็ต้องจับใส่ถุงกลับบ้านแล้ว เอางี้ ลองไปถามแม่แกดู ว่าตั้งค่าตัวแกไว้เท่าไหร่ เดี๋ยวเราลงโฆษณาให้ ถ้าไม่รู้จะตั้งเท่าไหร่ดี เราจะไปสอบถามสำนักงานกองทุนประกันราคาเนื้อสดให้) 
     
    ๔. ในกรณีที่แกจะยกขันหมากไปขอ ให้แกแต่งท่อนโห่ขันหมากใหม่ด้วย เพราะในกรณีนี้ ท่อน"เอาลูกสาวมาแลกลูกเขย" จะผิดจากข้อเท็จจริง
    เนื่องจากข้อสาม ขอผ่าน ข้อนี้เลยต้องผ่านไปเลยตามเลย ....  แต่ถ้าเกิดกรณีนี้ขึ้น ... ตัวช่วยคงเป็นโกโก้ ณ สวีเดน มาแต่งท่อนโห่ ... (ที่น่าสนใจ) 
    (เราแต่งให้งานแกล่มแน่ เจ้าบ่าวมันคงติดคุกก่อนเพราะยิงเราตายตอนขันหมากไปถึง เอาไว้แกจะบวชชีเราจะไปโห่ให้)
     
    ๕. ประเด็นอะไรก็ได้ที่แกอยากจะบอกเราและท่านผู้อ่าน 
    คนประหลาด ๆ ไม่ได้หายากเลย ....
    (ไม่แปลกใจเลย เพราะแกอยู่เมืองจีน)
     
    บางคำถามอาจจะดูรุนแรงไปนิด แต่เราเชื่อว่าแกคงมีมุมมองที่น่าสนใจ และหน้าด้านพอที่จะตอบ
    ไม่รุนแรง ...  แล้วเราก็ไม่หน้าด้านด้วยนะ ...
    (เหรอ)
     
    หวังว่าแกคงสบายดี และมีเวลาตอบ
    แกก็สบายดีนะ  มีเวลาตอบแล้วจ๊ะ
     
    ขอได้รับความขอบคุณมากๆ 
    คนกันเอง ไม่ต้องเกรงใจ
     
    บุญรักษา
    รักษาแกด้วย
     
    ธนิตา
     
    -----------------------------------------------
     
    หยอกกันเล่นๆน้า หวังว่าธนิตาคงอ่านไปขำไป หาใช่สาปแช่งบรรพบุรุษเรา
     
    สำหรับท่านที่เห็นว่าสนุก เพลิดเพลินอยากจะมีส่วนร่วมบ้าง ก็เสนอหน้า เสนอตัวเข้ามาได้
     
    หรืออยากเห็นใครมาเป็นแขกรับเชิญในคราวต่อๆไป ก็บอกชื่อ นามสกุล ที่อยู่ เบอร์ติดต่อ วุฒิการศึกษา ชื่อพ่อ และกำพืดของคนผู้นั้นมา ถ้าเป็นไปได้เราจะพยายามจัดให้
     
    หรืออ่านแล้วไม่สบอารมณ์ อยากให้เราเลิก ก็แช่งให้เราตายในเร็ววัน
     
    จนกว่าจะพบกันใหม่ สวัสดี
    December 18

    ก็เรานี่แหละ Man of the year

    รับตำแหน่งอย่างสมเกียรติจากนิตยสารไทม์ส เฉือนคู่แข่งอย่าง ประธานาธิบดีหูจิ่นเทาของจีน ประธานธิบดีมาห์มูด อาหมัดดิเนจัดแห่งอิหร่าน และประธานาธิบดีคิมจองอิลแห่งเกาหลีเหนือ
     
    มีแต่ตี๋ กะแขก จะเอาอะไรมาสู้กู
     
    คุณผู้อ่านก็เป็นส่วนหนึ่งได้
     
    เพียงคุณส่งฝาจีบซอสปรุงรสตราง่วนเงี่ยน ขนาดพอดีมือ หรือฉลากภาษาอาหรับของมาม่ารสหมูสับ(เฉพาะซองที่มีตราของจุฬาราชมนตรีรับรองว่าเป็นอาหารสำหรับพี่น้องชาวมุสลิม ผู้อยากลิ้มรสสุกร) มาที่ตู้ปณ.กลางลำตัว อบต.ดอนหอยหลอด ปอยเปต ๑๙๐๐ ๑๙๐๐ ๖๙
     
    หรือแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ด้วยการทิ้งข้อความ รูปภาพ เสียง หรือ วีดีทัศน์ ไว้ในเครือข่ายอินเตอร์เนท
     
    สิ่งนี้เองที่ทำให้ไทม์ส เลือกเราๆ ท่านๆ เป็น Man of the year ในฐานะผู้กุมอำนาจสื่อไว้ในมือ
     
    ไม่ติดว่ามีแฟนแล้ว และรักกันมาก เป้าหมายต่อไปของเราคงเป็นห้าสิบหนุ่มโสดของคลีโอ
     
    ใครอย่าเสือกมาแนะให้ไปประกวดหนุ่มโฉดแทน 
     
    เราไม่ใช่ ฉายันต์ พูด ฉอเฉือ ได้ชัดเจน
     
    สมัยเด็กๆ มีเพื่อนแถวบ้านวิ่งมาตะโกนถึงหน้าปากประตู
     
    "พี่โก้ๆ วันนี้คนน้อย เล่นโปลิสจับขมวยไม่ได้ เค้าเลยจะเล่นต่อยโมยกันแทน"
     
    "ไอ่หัวโคย พูดก็ไม่ถอก" ดูซิว่าท่อนนี้อาจารย์แม่จะกล้าแก้ให้มั้ย
     
    วกมาเรื่องพูดไม่ชัดกันแบบหน้าด้านๆ
     
    คนมีรางวัลเป็นประกัน ทำอะไรก็ว่าไม่ได้
     
    เปลี่ยนเรื่องอีกทีแบบไม่ให้รู้เนื้อรู้ตัว
     
    สุดสัปดาห์ที่แล้ว ตุ้มจ๋าไปปีนภูกระดึงกับเพื่อนๆมา
     
    ว่ากันว่าขึ้นภูแห่งนี้เป็นการพิสูจน์รักแท้ดูแลไม่ได้
     
    ลงมาจากภู เค้าต่อสายตรง โทรมาบอกทันที
     
    "ถ้าตัวเองอยากมาอีก เค้าไม่มาแล้วนะ"
     
    เราอนุมานเอาเองว่าเค้าต้องการสื่อว่า รักเราไม่ต้องการการพิสูจน์
     
    อาการเส้นเลือดขอดที่น่องซ้ายเป็นพยานหลักฐานที่ชัดเจนพอ
     
    รอให้เค้าทำกระเช้าละกัน
     
    วันก่อนก็ได้รับชมภาพถ่ายของคณะทัวร์ฉิ่งฉับดังกล่าว
     
    ผู้คนหนาตาทีเดียว อารมณ์ประมาณจะขึ้นต้องรอรับบัตรคิว
     
    อุณหภูมิบนยอด ต่ำสุดอยู่ที่ ๑๕ องศาเซลเซียส
     
    ในรูปแต่งตัวกันเหมือนติดลบยี่สิบ
     
    วรวรรณรายงาน สมคิดถ่ายภาพ
     
    ดูไปเพลินๆ เห็นรูปตุ้มกินหมูกะทะ
     
    นึกว่ากินกันปากซอยบ้าน
     
    อกอีแป้นจะแตก มีบริการกันถึงที่
     
    เห็นเช่นนี้เลยเกิดวุฒิปัญญา คนขี้เกียจ รอนั่งกระเช้าอย่างเราคงไม่ต้องรอนาน
     
     
     
    December 14

    ดินแดนที่รัก เหนือช่องแคบมะละกา

    ช่วงนี้ติดตามเอเชี่ยนเกมส์อยู่เนืองๆ
     
    ส่วนมากจะดูแค่ผล วันก่อนเพื่อนแก๊ปบอกให้ไปเชียร์ตะกร้อหญิง รอบชิง ไทยแลนด์ ปะทะเวียดนาม
     
    รีบเปิดดูถ่ายสดทันที
     
    เวียดนามแย่งทองทีมชุดไปแล้ว วันนี้มาวัดกันที่ทีมเดี่ยว
     
    ลุ้นกันแต้มต่อแต้ม
     
    เหตุผลนึงที่ส่งให้ตะกร้ออยู่ในความสนใจของเรา เพราะเป็นกีฬากำลังพัฒนา
     
    เหมาะอย่างยิ่งสำหรับประชากรจากประเทศโลกที่สาม
     
    ได้แต่ละแต้ม เสียแต่ละเกม มีการดูถูก เย้ยหยัน ถากถาง ทุกวิธีทาง แทบจะกระโดดข้ามเน็ตไปตบกันด้วยท่าซันแบ๊ก ฟาดปากกันด้วยลูกเสิร์ฟหลังเท้า
     
    ดูแล้วมันยิ่งกว่าอีตัวทะเลาะกัน
     
    และแน่นอน เข้าทางประเทศบ้านเกิดเราๆเป็นอย่างยิ่ง กวาดมาทั้งประเภทชายและหญิง
     
    ถือเป็นความภูมืใจ เป็นหนึ่งในไม่กี่สิ่งที่ฝรั่งทึ่งเกี่ยวกับเมืองไทย
     
    ไม่นับ จา พนม จากต้มยำกุ้งโนสลิง และน้ำปลาตราคนแบกกุ้ง และตราปลาหมึก(ไม่ได้ทึ่งที่กลิ่น สี หรือรสชาติ แต่ทึ่งกับความล้ำหน้าทางความคิด จะขายน้ำปลา มาแบกกุ้งทำไม และส่วนไหนของปลาหมึกไม่ทราบที่เอามาทำน้ำปลา)
     
    เมื่อวานก็ทีเด็ด ทีมนักวิ่งสี่คูณร้อย เฉือนญี่ปุ่นแบบตัดสินกันด้วยหัวนม
     
    ดูภาพความสำเร็จแล้วน้ำตาแทบไหล
     
    สี่หนุ่มจากลุ่มน้ำโขง แสดงความยินดีใต้ผืนธงสามสี เหนือความซึมเศร้า เคล้าน้ำตาของบรรดาเจป็อป
     
    ตอนนี้ก็ตามลุ้นกันต่อ อีกวันสองวันก็จบแล้ว
     
    มาต่อกันด้วยเรื่องแฟนๆ
     
    แฟนคลับ
     
    แฟนจ๋า มีคนเดียวนะจ๊ะ
     
    มีเสียงตามสายมาบอกว่า บลอกเรามีคนตามอ่านแบบติดๆ แต่ไม่แสดงออก
     
    ได้ข่าววมาว่ามีทั้ง สาวบางโพนั้นโก้จริงๆ สาวเทคนิคผมหยิกตากลม ผมยาว รวมถึงสาวกระโปรงเหี่ยน
     
    แถมยังยุให้เอาดีทางนี้แบบจริงจัง
     
    ไอ้เราก็ใช่ว่าไม่อยาก
     
    เคยมีความหวังรำไรๆช่วงนึงที่ตุ้มจ๋าแนะนำให้รู้จักเพื่อนผู้มีเส้นสายในสำนักพิมพ์แห่งนึง
     
    อนิจจา เค้ามีนโยบายพิมพ์แต่หนังสือดารา
     
    ไอ่เราเลยเกิดวุฒิปัญญา กะว่าจะไปเล่นหนังสักเรื่องก่อน
     
    "หน้าแบนๆดำๆอย่างมึง คงเล่นได้แค่พระเอกหนังตะลุง"
     
     
    ช่วงคำคม 
     
    "ดอกไม้ในช่อ ไม่นานมันก็เฉา ปล่อยให้มันสวยอยู่บนกิ่งก้านมันเถิด"
     
    อยู่บนก้านสักวันมันก็ตาย ตัวมึงเองก็เหมือนกัน
     
    ทำเป็นเท่ห์ พูดมีนัย
    December 10

    จดหมายเวียน

    คิดอะไรไม่ค่อยออก เลยหาอะไรมาลงแก้ขัด แก้ถูกันไป
     
    เล่นง่ายๆ หน้าด้านๆ เอาอีเมลที่แฟนจ๋าของเราส่งต่อมา
     
    คงพอจะหาความบันเทิงกันได้ ตามมีตามเกิด
     
    เชิญรับสาร
     
    --------------------------------------------

    เพื่อน ๆ ให้ copy ข้อความของอีเมลฉบับนี้ (อย่าforward) นำไป Paste
    ลงในอีเมลใหม่ จากนั้นเปลี่ยนคำตอบทั้งหมดให ้เป็นคำตอบของตัวเองซะ
    แล้วส่งไปให้กลุ่มคนกลุ่มใหญ่ ๆ ที่คุณรู้จัก (ก็เพื่อนๆ ของตัวคุณเองนั่นแหละ)
    รวมทั้งส่งกลับให้คนที่ส่งอีเมลนี้มาให้คุณด้วย
    เรื่องของเรื่องก็คือ...คุณจะได้เรียนรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับเพื่อนคุณมากขึ้น
    หลังจากนี้ เชื่อเถอะว่าทั้งสนุกและง่าย ***** ขอย้ำ*****

    1. ใครส่งมาให้ ? .......ตุ้มจ๋า
    2. สนิทกันมั้ย ? .......เล่นพ่อล่อแม่กันประจำ
    3. หนังสือเล่มล่าสุดที่อ่าน ? .........แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งรัฐตาลีบัน ฉบับปักษ์หลังเดือนสิงหาคม ๒๔๙๙
    4. ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดที่ดู ? ที่ไหน ?....... ครึ่งแรกของบุปผาราตรี ที่หอ
    5. รายการวิทยุที่กำลังฟังอยู่หรือเพลงที่กำลังฟังอยู่ตอนนี้?.........ผู้บ่าวกินแมว สลับกับหมากัด แบบฉายควบวนทั้งคืน
    6. ชอบฟังเพลงแนวไหนมากที่สุด ?.........แนวนอน
    7. พูดคำว่า รัก ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่จำได้ป่าว ? .....เมื่อกี้
    8. แล้วเป็นไง ?  .... สุขใจ
    9. แล้วโดนบอกรักครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ ? ......หลังจากสุขใจ
    10. รู้สึกไงกับการโดนบอกรักครั้งล่าสุด ? .......สุขใจยิ่งกว่า
    11. ข้อดีของคุณ?......ข้อมือ นิ้วชี้มือขวา และหัวแม่ตีนซ้าย

    12. แล้วข้อเสียล่ะ ?.........บั้นเอว และเชิงกราน
    13. แล้วมองคนอื่นยังไง ?........ใช้ตาซ้ายมองผ่านๆ ตาขวาเล็งที่กกหู
    14. Wallpaper ที่คอมพิวเตอร์เป็นรูปอะไร ?........รูปที่มันขึ้นมาให้ตอนลงวินโดว์ เขาเขียวๆ คาดว่าจะเป็นเนิน ๓๑๒ ในสมรภูมิบริเวณตะเข็บชายแดนไทยใหญ่กับว้าแดง
    15. สถานที่ที่อยากไปมากที่สุด ?...........สุขุมวิท ๗๑
    16. คำพูดติดปาก ที่พูดประจำเลย ?........ยูโนว
    17. ตอนนี้คิดถึงใครอยู่หรือเปล่า ?.........ไม่ จนมึงถามนี่แหละ เลยนึก
    18. เวลามองเห็นทะเลแล้วรู้สึกอะไร ?..........แสบตา และลมมันเย็น
    19. ผลไม้สุดโปรด ?..........ลองกอง ตันหยงมัส จากสวนลุงสะมาแอร์ ข้างมัสยิดกรือเซะ
    20. มีโทรศัพท์ถึงคุณกี่ครั้งใน 1 วัน ?............หลายครั้ง ส่วนมากจะรับไม่ทัน
    21. คติประจำใจในการดำเนินชีวิต ?...........เห็นงานเป็นลม เห็นนมสู้ตาย, ของดี ต้องภาพคม นมโต โนเซน
    22. ตั้งเป้าหมายในชีวิตว่าจะเรียนถึงระดับไหน ?...........ตั้งไว้ม.แปด แต่ปัจจุบันจับพลัดจับพลูมาเรียนปริญญาโท
    23. คิดยังไงกับประโยคที่ว่า "รักคนที่เค้ารักเราดีกว่า" ?..........รอเรือเยอะดี รัวจนลิ้นเกร็ง
    24. เพื่อนเราแอบชอบแฟนเราจะทำยังไง ?.........เห็นเป็นเรื่องธรรมดา เพราะแฟนหน้าตาดีมาก
    25. อกหักรู้สึกอย่างไร? แล้วจะทำยังไง ?...........อันนี้ไม่ทราบ ไม่เคยลอง
    26. เป็นคนขี้หึงไหม ?.........ไม่เท่าไหร่ เพราะเรานั้นคู่กัน
    27. ถ้าโดนบอกรักแล้วไม่ชอบเขาจะทำไง ?........บอกให้ทำใจ ถ้าเจ็บมากก็ไปออกเทปเพลงวัยรุ่นอกหัก
    28. ถ้าขอพรได้ 1 ข้อจะขออะไร ?...........ขอคิดนานๆ เดี๋ยวนึกออกแล้วมาบอกอีกที
    29. คุณคิดว่าคนเราเกิดมาเพื่ออะไร ?............เกิดมาเพื่อสิ่งนี้(ขอได้รับความขอบคุณจาก หม่ำมุกแป้ก)
    30. เลี้ยงรุ่นครั้งต่อไปเมื่อไหร่ ?................มีหลายรุ่นนะ เอ็น๗๐ วีออส กูให้มึง ชาร์ปมีอุ่นทุกใบ 
    31. คิดไงกับเพื่อนที่มหาลัยเหรอ ?..........มีแต่เพื่อนผู้ชาย คิดมากไม่ได้ เดี๋ยวความแตก
    32. ฝากอะไรถึงคนที่ส่งถึงคุณมั้ย ?.........รักนะจุ๊บๆ
    33. ฝากอะไรถึงคนที่คุณจะส่งถึง ?..........ถ้าอ่านมาถึงบรรทัดนี้แล้วชอบ ก็นิมนต์ไปอ่านต่อที่http://akokorov.spaces.live.com/ ถ้าหมั่นไส้ ก็สาปแช่งบรรพบุรุษเราไป
    34. คิดว่ามีใครจะตอบไหม ?.........คงมี ไม่ด่าพ่อ ก็ล่อแม่

    ------------------------------------

    ผลก็ออกมาตามคาด ไม่มีใครเล่นด้วยเลย

    กลายเป็นธุรกิจครอบครัว เล่นกะแฟนอยู่สองคน

    ว่าแต่ ใครอยากตอบก็เลือกที่ชอบๆมาสักข้อสองข้อ แล้วแต่กำลังและความด้านของหนังหน้า

    December 06

    ว่าด้วยการละเมิดลิขสิทธิ์ทางตัณหา

    "อยากเก่งแบบพี่ป๊อด แต่เจอปัญหาเธอก็ป๊อด......ระวังหมดอายุ"

    ขวัญใจวัยทีน เทคโนมีนบุรี

    "ทำกันไม่ถูกท่า พอลูกออกมา......ระวังเกิดเป็นตุ๊ด(เหมือนพี่โป๊ด)"
     
    ขวัญใจวัยทอง เจ้าของร้านทำผม
     
    นี่ก็ถือเป็นตัวอย่างหนึ่ง
     
    ที่จริงเราควรจะอ้างอิงถึงท่อนบนมากกว่านั้น ใครแต่ง ใครร้อง ใครให้ทำนอง
     
    ท่อนล่างก็เช่นกัน คุณโป๊ดควรได้รับการกล่าวถึงให้ละเอียดกว่าการเป็นกะเทยช่างทำผม
     
    ใช้เพื่อความบันเทิงในที่พักอาศัย ห้ามดัดแปลง ทำซ้ำ หรือส่งตามสายเคเบิ้ล หากผู้ใดละเมิด จะถูกดำเนินคดีตามกฏหมายที่บัญญัติไว้สูงสุด
     
    เรื่องพรรค์นี้กำลังเป็นประเด็นที่เราสนใจ 
     
    เรียกว่าทำนาบนหลังคน มีความสุขบนความทุกข์คนอื่นก็ได้ แต่เราชอบอ่านคนเขียนด่ากัน
     
    โดยเฉพาะพวกนักเขียน
     
    อารมณ์ประมาณใบมีดโกน อาบน้ำผึ้งผสมมะนาว
     
    แย่หน่อยก็พวกโซ่ แส้ กุญแจมือ เหมือนลูกกะหรี่ด่ากัน
     
    จะนิ่งนอนอยู่ได้อย่างไร อยู่ๆงานของเค้าถูกเอาไปเผยแพร่ โดยไม่มีชื่อเค้ากำกับ
     
    อย่ากระนั้นเลย ฟอร์เวิร์ดเมลจากคนที่คุณรัก เคยรู้รึป่าวว่าใครเป็นคนเขียน
     
    เขียนยาวอย่างกับหนังท่านมุ้ย จะมาอ้างว่าเหมือนโดยบังเอิญ ฟังแล้วตลกไม่ออก
     
    พิสูจน์กันยาก อาจารย์ประมาณยังส่ายหัวหมอๆควับๆ
     
    จะบอกว่าใครผิดใครถูก รู้อยู่แก่ใจ 
     
    แต่หน้ามันด้าน รู้อยู่มันก็ไม่เดือดร้อน
     
    เจ้าทุกข์ที่โดนคงร้อนกว่าเยอะ
     
    อีกเรื่องนึงที่เราเห็น แล้วรำคาญตา
     
    "ตัวหนังสือมันไม่ใช่ของเรา เป็นของพ่อขุนราม เราแค่เอามาใช้ อ้างเป็นเจ้าของไม่ได้หรอก เป็นความเห็นส่วนตัวของเรานะ"
     
    อ้างแบบนั้นแล้วจะพูดอะไรก็ได้เหรอ
     
    "ที่เราคิดนะ พ่อมึงคงตายในเร็ววัน"
     
    คิดได้ เห็นได้ อยากแสดงออกมาก็อย่าไปกลัวผิด ไม่ต้องมาอ้างว่าเป็นของส่วนตัว
     
    เป็นของมึงก็เขียนไว้บนประตูส้วม เก็บไว้อ่านตอนขี้นู่น
     
    นึกขึ้นได้ถึงเรื่องชาวบ้านอีกประเภทที่เราติดตาม
     
    จะมีวัยรุ่นชาติไหน ฉลาดพอจะคิดได้ว่าการถ่ายภาพเคลื่อนไหวเพื่อนตบตีกันมันน่าดูน่าติดตาม
     
    ไม่ได้ชอบดู แต่เราชอบแนวความคิด
     
    ด้วยความสัตย์จริง มีคนมาตีกันหน้าบ้าน เราก็วิ่งออกไปดู
     
    ถ้าไม่มีโทรศัพท์ติดกล้อง มันจะตบกันมั้ยนะ
     
     
     
    December 03

    กาพย์เห่ชมตัวเอง เนื่องในโอกาสยอดผู้เข้าชมครบหนึ่งหมื่น

    อ่านกันเหนียว อ่านกันทน จนครบหมื่น
     
    มีทั้งหื่น ทั้งกาม ลามปามทั่ว
     
    ทักษิณบ้าง สนธิบ้าง จนเริ่มกลัว
     
    แม้แม่ตัว กูเอง ยังเล่นเลย
     
     
    ครบหนึ่งหมื่น น่าระรื่น ชื่นใจนัก
     
    แม้คนทัก เกินครึ่งหนึ่ง มึงหลอกมา
     
    ไม่ได้หลอก เค้ากดผิด ติดผลหา
     
    เข้ามาด่า โคตรเหง้าเรา แก้เหงาไป
     
     
    แต่งมายาว รวมกันเข้า ได้หลายวรรค
     
    เริ่มประจักษ์ กูแต่ง ทำไมหนอ
     
    เหมือนทุกครั้ง ให้คนอ่าน ฮาเป็นพอ
     
    ไม่หวังหม้อ หวังจีบ หนีบกลับบ้าน
     
     
    ฝากไปถึง ผู้ผ่านตา แทบทุกท่าน
     
    แม้กดลั่น กดผิด พิศมัย
     
    ขอได้รับ ความขอบคุณ จากหัวใจ
     
    จากตับไต ปอดม้าม ตามสมควร