AKOKOROV's profileAkokorov losts in middle...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    April 26

    เมดอิน ไชน่า

    จ่าหัวแบบนี้ เนื่องจากหลบไม่ให้คนอื่นอ่านออกนอกจากคนไทย
     
    แถวบ้านเรียกว่าแอบแซวลับหลังนั่นเอง
     
    ช่วงนี้ทำงานที่โรงเรียนจนหัวหมุน ถึงขั้นคอเคล็ดเนื่องจากไม่ได้หมุนมานาน
     
    งานช่วงนี้ได้รับมอบหมายให้ออกแบบและสร้างชุดขับเคลื่อนสำหรับรถไฟฟ้าขนาดสองที่นั่ง
     
    ฟังดูแล้วหรู ผู้ดีมีความรู้ แต่หลักๆก็ซื้อของมาต่อตามแบบนั่นเอง
     
    พูดแล้วเหมือนง่าย แต่ไม่รู้เพราะโง่หรืออะไร ต่ออยู่นานแต่ยังไม่สำริดผล
     
    อันว่าทำงานเป็นกลุ่ม แบ่งหน้าที่กัน นอกจากตัวเราแล้ว ยังมีเพื่อนร่วมชะตากรรม รับมอบหมายมาดำผุดดำว่ายกันอีกคน อาปัง จากเมืองจีนส่งเข้าประกวด
     
    อาปังเป็นหนุ่มใหญ่ หนีบ ป โทมาแล้วหนึ่งใบจากเมืองจีน หนีบมาแบบไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย
     
    อาปังเป็นคนยิ้มแย้ม ยิ้มตลอด ยกเว้นตอนขึ้นรถเมล์ แกบอกว่าแกได้เชื้อเมารถมาจากแม่ ไปสืบมาแล้ว ไล่ไปถึงโคตรเง่าศักราช ทางท่านแม่ เมากันมาทั้งโคตร ตั้งแต่อากงที่เมาเรือสำเภาจนไม่ได้ย้ายถิ่นไปไหน อาศัยอยู่ที่ตำบลเดิม เลยไม่ได้ไปขายของที่เยาวราช
     
    อีกอย่างที่อาปังยิ้มไม่ออก คือตอนพูดอังกิดแล้วคนฟังทำหน้างง อาปังจะโบ้ยมาให้เพื่อนแปลให้ประจำ เพื่อนบางทีก็ไม่เข้าใจ แต่ก็มั่วๆเอาใจแกไป แกรู้ว่าจะพูดคำไหน แต่บางคำออกเสียงไม่เหมือนภาษาแก อันนี้เพื่อนให้อภัย
     
    อาปังแสดงออกถึงความเป็นจีนมาก ทำงานด้วยกันทำให้เรารู้ว่าทำไมอารยธรรมจีนถึงรุ่งเรืองมาก สมัยอึ้งย้งคบกับก๊วยเจ๋งแรกๆ
     
    เริ่มต้นด้วยการเจาะชิ้นงาน เนื่องด้วยมันเล็ก ใช้สว่านแบบตั้งโต๊ะแล้วใช้เครื่องจับชิ้นงานลำบาก อาปังเลยโชกึ๋น ไปหยิบสว่านมือมาใช้ แล้วใช้มือจับชิ้นงานแทน สะดวกกว่ากันเยอะ
     
    อนิจจา อาปังไม่ได้ฝึกวิชาฝ่ามือปราบมารมา รับมือสว่านโลกันแห่งสำนักบู๊ตึ๊งไม่ไหว แผ่นเหล็กเลยบินว่อนอย่างกะมีดสั้นลี้กิมฮวง หลบกันแทบไม่ทัน
     
    งานต่อไปทำการต่อสายเชื่อมกระแสไฟ อาปังเห็นว่าขั้วที่ต่อแล้ว อยู่ใกล้กันเกินไป กลัวจะลัดวงจร เป็นอันตราย จึงหาทางป้องกัน
     
    อนิจจาไม่มีเทปพันสายไฟ อาปังหยิบเทปใสมาพันไว้ก่อน แบบว่าตัดก่อนตาย เตือนก่อนวายวอด
     
    อย่างงี้แล้ว ก๊วยเจ๋ง จะไม่ได้เป็นเจ้ายุทธจักยังงัยไหว
     
    ที่พูดถึงอาปังก็ด้วยความเคารพยิ่ง ขอแสดงความนับถือ
     
    ว่าแล้วมาดูที่ฝั่งตะวันตกกันบ้าง
     
    ในเวลาเดียวกันที่ทำงานในห้องปฏิบัติการ มีคนสวีดิชทำงานอยู่เต็มห้อง คาดว่ารุ่นราวคราวเดียวกับเรา ทำงานกันเป็นกลุ่มๆ แต่ละกลุ่ม ได้รับมอบหมายให้ทำรถเดินตามเส้น
     
    ท่านผู้อ่านคงเคยได้ยิน ได้เห็น กระทั่งเคยได้ทำมาบ้าง ตัวเราเองก็เคยทำมาเช่นกัน
     
    จากประสบการ รถชนิดนี้ถือเป็นงานพื้นฐาน ให้นักเรียนได้ฝึกหัดการเขียนโปรแกรมและเชื่อมต่อกับระบบทางกลอย่างง่าย
     
    ตอนนั้นที่เราทำใช้ชิปสามตัว มีวงจรแผงเล็กๆ ขนาดเท่าขนมเวเฟอสองแผง
     
    วันนี้มาเห็น ทีแรกนึกว่าเค้าทำเอาไปสำรวจดาวอังคาร เท่าที่เห็นและนับทัน มีชิปมากกว่าสิบตัว แถมติดพอกเก็ตพีซีบนรถอีกต่างหาก  
     
    อย่างงี้แล้ว จะไม่เจริญยังไงไหว
    April 23

    endless mark

    วันนี้มาซีเรียสหน่อยนะคับ หาอะไรมาหนีบขากรรไกรไว้เด๋วฮาแล้วจะเสียแนว
     
    ช่วงนี้มาแรงแซงทางด่วนยกระดับสายสอง ก็ต้องน้องฟิลม์กะเสี่ยอู๊ด ออกมาโต้กันแบบสามเซตรวด เจ็ดต่อหก ทายเบรกเจ็ดแล้วหยอด ทำเอาอันดับพี่บอลตกไปแบบเงียบๆเลย
     
    อันนี้ทดไว้ก่อน รอแกรนสแลมหน้าให้มันรู้กันไปเลยว่า ใครเป็นใคร ใครปล่อยปลา ใครกรวดน้ำ ใครดาวน์ ใครผ่อน รูดไม่รูดว่ากันอีกที
     
    มาว่ากันที่เรื่องที่ต่อเนื่องเช่นกัน เราคนไทย รวมเลือดเนื้อเป็นชาติเชื้อไทย เป็นประชารัด ผัดไทยพริกไทยพืชสวน........
     
    อย่ามัวแต่ร้อง ต้องไปใช้สิท
     
    เมื่อไม่นานมานี้มีพี่คนไทยคนนึง เดินดุ่มๆไปเจอสถานกงศุลประเทศไทยประจำตึกแถวถัดจากห้างในเมือง นึกอยู่นานว่าจะทำยังงัยเพื่อหาผลประโยชจากการเป็นคนไทยดี วีซ่าก็มีแล้ว ไม่มีใครมาไล่ออกนอกประเทศ กินอยู่ก็สบายดีไม่อัตคัด เอาไงดีๆ จะให้เดินผ่านไปโดยไม่ตักตวงผลประโยชก็ไม่ได้ เสียชาติเกิดเป็นคนไทยหมด น้ำขึ้นแล้ว ต้องรีบหาขัน จับขันสองมือเลย เดี๋ยวน้ำหายแล้วต้องล้อมคอกด้วย
     
    "ท๊ากกกกสิน....ออกไป" ดังกิ๊กขึ้นมาจากก้นบึ้ง สะท้อนมาจากเวปเมเนเจอที่อ่านเมื่อเช้า
     
    เอาวะ ได้เลือกตั้งก็ยังดี เค้ากะลังฮิตๆ
     
    "คุนได้สิทนั้น เดี๋ยวนี้ ไม่ต้องส่งฝาง่วนเชียงหรือส่งเอสเอ็มเอสจากระบบใด เพียงกรอกแบบฟอร์มขอใช้สิท ส่งไปสถานทูต แล้วไปเลือกที่สตอกโฮม"
     
    ว่าแล้วได้รับใบคำร้องและใบปลิวเชิญชวนมาหนึ่งปึก
     
    "เอาไปให้เพื่อนๆด้วยนะ"
     
    "เพื่อนมีสิบกว่าคนเองค่ะ มาเรียนกัน ไม่ได้มาแข่งอาเชี่ยนเกม"
     
    "เอาไปเถอะ เจอๆใครก็ให้ๆไป ช่วยๆกัน"
     
    รับกันไป คนละปึก เลือกกันได้จนถึงสมัยลูกพี่โอ๊กลงสมัก
     
    ทุกคนต่างลงความเห็น การเสียค่ารถไปเพื่อกาไม่เลือกตามกระแสนิยม และข้อมูลที่ศึกษามา ไม่คุ้มค่านัก ยิ่งไปกว่านั้น การรักษาสิทคงจะยอมสละกันได้ เนื่องจากแต่ละคน ไม่ได้ตั้งใจ ถึงตั้งใจโอกาสจะได้เป็นนายก ไม่น่าจะมากกว่าโดนฟ้าผ่าตอนตากผ้ากลางแดดจ้า
     
    ดังนั้นแล ไม่มีใครถ่อไปเลือก
     
    แต่เดี๋ยวๆ อุเหม่ เทรนใหม่มาแรง กะลังตีตลาด
     
    ตามมาตรา.. ย่อหน้า.. บรรทัดที่.. วรรค.. "การฉีกบัตรเลือกตั้ง ถือเป็นการขัดขวางประชาธิปไตย มีโทษจำคุก... ปรับ... หรือทั้ง ปำ ทั้ง จับ"
     
    ต่อเนื่องมายังสนธิสัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดน
     
    เอาไว้ไปสู้คดีด้วยกันกะอาจารย์จุลา แค่นี้ บ้านเราก็อยู่แค่เอื้อม
     
    ที่มา : เรื่องไปกงสุล จิงมั่ง แต่งมั่ง
              เรื่องกฏหมาย แต่งอย่างเดียว
              เรื่องฉีกบัตร โดย น้องเจมคนจิง 
     
    April 12

    have ear have eyes, long tail

    เกือบจะได้หยุดยาวแล้วเนื่องในวันอีสเตอมิใช่สงกราน
     
    เนื่องจากติดประชุมกะบริษัท เค้าหยุดกันเสือกไม่หยุด มากันแต่เช้า มานำเสนอสินค้าเพื่อเอามาใช้ในโปรเจคเรา ไอ้เราก็ไม่ได้อยากเลย เพื่อนไปติดต่อ แล้วตัวมันเสือกไม่มาอีกนะ ไอ้เรามาตัวเดียว ล่กเลยกู อีเมลไปก็แล้ว โทสับก็แล้ว เอสเอมเอสก็แล้ว ว่าจะโทรเลขไปแต่ไปรษนีปิด แม่งก็ไม่มา
     
    เห็นเดินกันมาแต่ไกล แต่งตัวใส่สูทผูกไท พณ ท่านมากันทั้งนั้น ไอ้เราเสื้อยืดกางเกงขายาวรองเท้าผ้าใบ อย่างกะจะไปเตะบอล อบต.
     
    มาถึงก็แนะนำตัว
    "อรุนสวัสครับ ผมด็อกเตอ....... ผู้เชี่ยวชานด้านการวิจัยและประยุกผลิตภัน จากบริษัท........."
    "ส่วนผม มร. ............ ผู้จัดการฝ่ายวิจัยและพัฒนายานยน ภูมิภาคยุโป"
     
    "ค.....คับ ผม เกียรติสกุล เป็นนักเรียนบ้านนอกคับ"
     
    เริ่มกันประชุม เค้าก็พรีเซ้นบริษัทเค้าก่อน
    "บริษัทเรามีฐานการผลิตที่ จีน สหรัฐ และ สวิส ที่ที่พวกผมทำงานอยู่ เราเป็นผู้นำในเทคโนโลยีนี้ อันดับต้นๆของโลก บลาๆๆๆๆ" ไล่กันถึงโครตเง่าศักราช เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงเต็ม ไม่รวมทดเจ็บ
     
    "เกี่ยวกับบริษัทอันยิ่งใหญ่ของเราก็มีเพียงเท่านี้ มาเข้าเรื่องงานของคุณมั่ง"
     
    เอาแล้วไงกู เตรียมพรีเซ้นมาเหมือนกัน แต่กุ๊กๆกิ๊กๆ แบกกราวมีรูปลูกโป่งด้วยเพื่อความสดใส
     
    "ค.....ครับ เอ่อออออ ผมขอนำเสนอข้อมูลคร่าวๆของงานที่ผมทำ แต่ขอเวลาแก้ไขสักครู่นะครับ"
    เอาลูกโป่งออกก่อน ผู้ใหญ่หน่อย
     
    "อ่า ครับ เริ่มต้นเราได้สร้าง..........บลาๆๆๆๆๆ.....เราได้ตัดสินใจ เลือกออกแบบระบบโดยใช้อุปกรเหล่านี้ ๑....๒....และ...."
    "เดี๋ยว ขอประทานโทษที่ขัดจังหวะนะครับ จากที่ได้เห็นคร่าวๆ ผมวิเคราะอย่างคนฉลาดแล้วว่า ระบบน่าจะเข้ากับผลิตภันหมายเลข.......... ไม่ก็ต้องออกแบบใหม่เป็นแบบ......."
    พูดยาวกว่ากูอีก พูดไปพูดมา รู้เยอะกว่าอีก
    "เมื่อเป็นแบบนี้ ต้องวิเคราะระบบกันต่อ เชิญนำเสนอต่อ ผมอยากจะขอดูระบบโดยรวมที่ออกแบบไว้หน่อย คงจะมีอยู่ในหน้าต่อไปใช่มั้ยครับ"
     
    "เอ่อ....เอ่อออออ... ไม่มีครับ ที่ผมเตรียมมาท่านก็พูดไปหมดแล้ว เอ่ออ...แบบว่าระบบโดยรวมก็เอาที่พูดมา มาต่อรวมกัน เอ่ออ...พูดง่ายๆ เหมือนเลโก้ครับ" ดำน้ำขุ่นๆไปก่อน เด๋วทางสะดวกค่อยโผล่มาหายใจ
     
    อารมตอนนี้ประมานร้องเพลง"ช้างๆๆ น้องเคยเห็นช้างรึป่าว" ให้แอ๊ดคาราบาวฟัง
     
    ข้ามๆคูๆ จนได้ข้อสรุป เอาแบบง่ายสุดถูกสุด
     
    "ผมให้ที่อยู่สมุนของผมไว้แล้วกัน ติดต่อกันนะ ว่ายังไงก็ตกลงกันเอง"
    "คร้าบบบบบ คร้าบบบบ" ผงกหัวงกๆ
     
    "ผมต้องขอตัวก่อน มีประชุมกับ SAAB แล้วต้องบินไป Frankfurt ต่อ"
    "ขอบคุณที่สละเวลาครับ ผมต้องกลับไปต้มมาม่ากินที่หอก่อน ต้องไปเล่นเนทด้วย เพื่อนออนเยอะครับช่วงนี้"
     
    ลากันไป
     
    เอาไว้มีเงินซื้อสูทแล้วเค้าให้ค่าจ้างเวลาประชุมครั้งละเป็นหมื่นก่อนนะ จะเอาจิงหน่อย
     
    April 02

    stat stalker

    หลายๆทีว่างๆไม่รู้จะทำอะไรดีบนอินเตอร์เนท เนื่องจากใช้เวลาเอาตัวเองวางไว้หน้าคอมพอกะเวลานอนเลย เมื่อหมดมุกอย่างจิงใจ เลยลองเข้าเสปซคนรู้จัก แล้วกดลิ้งค์ไปเรื่อยๆ จากคนหนิดหนม คนรู้จัก คนเคยเห็นหน้า คนคุ้นๆเหมือนเดินผ่าน คนที่ต้องระลึกชาติถึงจะนึกออก คนที่เรารู้แต่ชื่อพ่อ เรื่อยมาจนคนไม่รู้จัก
     
    วิเคราะเจาะเกมมาแล้ว สวนสัตว์ดุสิตโพลพบว่า
     
    ๑.มีประเภทเขียนให้ตัวเองอ่าน ไม่รู้จะสื่อสารกับตัวเองยังงัย โทเข้าเบอตัวเองก็สายไม่ว่างตลอด เลยเขียนบนนี้เอา
     
    ๒.มีประเภทเอาเรื่องอะไรที่เข้าใจยากๆมาเขียน อ่านออก แต่ก็เหมือนอ่านส่วนผสมผงชูรสที่มีแต่ชื่อเคมีที่ไม่รู้ว่ากินแล้วตายไม่ตาย
     
    ๓.มีประเภทเขียนบรรยายความรู้สึกลึกซึ้งเกินห้ามใจ ส่วนใหญ่ จะเป็นความรู้สึกที่มีต่อคุณ"เค้า" ไม่ก็นางสาว"เธอ" ทางคณะสำรวจไม่สามารถหาข้อมูลของคนทั้งสองได้เลย แต่คาดว่าน่าจะมีชื่อเสียงในวงกว้าง เพราะใครๆก็พูดถึง
     
    ๔.มีประเภทเอาเนื้อเพลงมาลง ส่วนใหญ่เอามาทั้งเพลง บอกด้วยว่าร้องซ้ำท่อนไหน
     
    หัวหน้าคณะสำรวจ นายฮิปโป เสวยลูกสักราด เห็นว่ากรณีสุดท้ายมีความน่าสนใจ จึงมีคำสั่งให้ทำการเจาะลึกลงไปอีกให้ถึงกระดูกเชิงกราน หรือทะลุก้นกบถ้าเป็นไปได้
     
    ทางทีมงานพบว่า
     
    ๑.เพลงส่วนมากที่เอามาลง เป็นเพลงดังติดหู เนื้อหาเน้นไปทางผิดหวังในความรัก
     
    ๒.คนที่เข้ามาอ่านส่วนใหญ่ อ่านเพียงชื่อเพลง หรือไม่ก็ท่อนแรกๆ ส่วนน้อยที่จะอ่านทั้งเพลง และแทบไม่พบผู้ที่อ่านซ้ำท่อนสร้อยอย่างถูกต้อง ตามคำแนะนำที่ผู้เขียนบอกไว้
     
    ๓.คนที่เข้าไปคอมเม้น จะเป็นกล่าวทักทาย หรือเอารูปอะไรมาลง ไม่กล่าวถึงเพลงเลย
     
    --------------------------------------
     
    ทางทีมงานเห็นว่า เขียนอะไรก็มีคนอ่าน อย่างน้อยก็เจ้าของ เขียนอะไรไปก็มิได้เสียหาย.... เน้อ
     
     
    ที่มา : สำนักงานทำลายสถิติโลก