ในเช้าอันเงียบสนิท แสงแดดรำไรลอดผ่านกระจกบานเกล็ดที่แง้มเปิดรับลมหน้าร้อน ผ้าม่านใช้แรงลม สะบัดไรฝุ่นที่ทำมันหมองหม่นมานานออก

 

กริ๊งงงงงงงงงง กริ๊งงงงงงงงงงง

 

เสียงสัญญาณปะปนกับเสียงการสั่นสะเทือน กระตุกประสาทให้ชายหนุ่มตื่นจากฝันอันเงียบสงัด

 

ทุกอย่างเงียบลงก่อนที่มืออันแห้งผากจะเอื้อมไปถึง

 

แม้จดจำเรื่องราวในฝันสักครู่ไม่ได้ เขาก็อยากลงไปนอนต่อ

 

ไม่ทันที่ใยนุ่มของหมอน จะรองรับน้ำหนักหัวได้เต็มที่

 

วันก่อนไปเยี่ยมเพื่อนแมกซ์ที่ร้านเกม ซึ่งเพื่อนแมกซ์ดูแลกิจการอยู่ เค้าทำงานกันงกๆ ตัวเสือกอย่างเราไปชวนเค้ากินเบียซะงั้น มือไม่พาย เสือกโดดลงไปว่ายทวนน้ำ นั่งได้สักพัก ก็ขอตัวกลับ ให้เค้าทำงานไม่รบกวนดีก่า ไว้ว่างๆแวะไปใหม่

 

ขากลับ มอไซรับจ้างไปนอนกันหมดแล้ว เลยเดินย่องๆกลับหอ ไกลอยู่ มืดด้วย เดินๆไปกลัวตกท่อ สักพัก มีเสียงมอ"ซมาจอด

 

"เกกีป่าวครับ"

"หา"(อะไรเกๆวะ) เตรียมสาวเท้าหนี

กลับมาไทยได้ห้าหกวันแล้ว เที่ยวเล่นพักผ่อนกะแฟนสาวอย่างมีความสุข เอามาเขียนเล่าคงอยาก เนื่องจากสุขแบบเกินบรรยาย

 

เดินว่อนไปมา รู้สึกทรงผมตัวเองไม่โดนใจ ดูแล้วธรรมดา หน้าจืดๆไร้รสนิยม วันนี้เลยออกหาร้านตัดแต่งนิดนึง

 

เข้าถึงร้าน เน้นใกล้ เดินไปยังไม่พ้นซอยเลย เข้าประจำตำแหน่ง สระผมเรียบร้อย

 

"ตัดยังงัยดีคะ"

 

"ซอยสั้นๆครับ เอาแบบในรูปนี้" ควักบัตรนักเรียนมาให้เค้าดู มุกนี้ใช้มาแล้วตอนไปตัดที่สวีเดน ตอนนั้นคนตัดไม่พูดอังกิด เลยโชบัตรเอา

 

"นึกว่ารูปนายแบบ"

 

ไม่เอาผมไปเล่นหนังซะเลยล่ะพี่ รัดเข็มขัดกับเก้าอี้แทบไม่ทัน เกือบลอยหายไปแล้ว

 

ฉับๆๆๆๆ เส็ดสับ ไม่ได้คล้ายในรูปเลย ออกมาเป็นน้องเดียว ทศกันเด็ก เลย

 

พอดีไม่พูดมากเหมือนน้องเค้า เลยไม่น่ารักเม่าไหร่ อย่างกะไปโกนมาเมื่อสองเดือนที่แล้ว

 

ซึมไป

 

เมื่อกี้ดูข่าว ช่างตัดผมที่อินเดีย ใช้ไฟ เพราะศาสนาซิกซ์ห้ามใช้กรรไกรตัดผม

 

นึกถึงคนซิกซ์แล้ว เป็นน้องเดียวก็ไม่แย่เท่าไหร่