กลับบ้านพร้อมน้องชาย หลังจากเตร็ดเตร่มานาน เห็นบ้านไม่มีคนอยู่ น้องจะกลับ เลยติดห้อยไปด้วย

 

เป็นติ่งๆนึงที่มันไม่ค่อยสนเท่าไหร่ ตอนจองตั๋ว มันก็จองของมันเองไม่มีเผื่อ ไปถึงหนามบินมันก็เชคอินก่อน ไม่รอ ตอนไปนั่ง นั่งไม่ติดกันอีก

 

ตกลงเราเป็นอะไรกัน

 

ไอ้ตัวเราจะสำคัญหน่อย ตรงที่มันฝากซื้อแลปทอป ไปเลือกซื้อมาส่งถึงที่ ออกตังให้ก่อนด้วย

 

ถึงเวลามันโอนเงินคืน ไม่ถามซักคำว่าเราซื้อมาเท่าไหร่ เห็นมันกด 35000

 

"มึงรู้ได้ไงว่าเท่าไหร่"

"แล้วเท่าไหร่อ่ะ"

"35200 อย่าเม้มๆ นี่ไม่ได้คิดค่ากดข้ามธนาคารนะเนี่ย"

"เออๆ เพิ่มอีกสองร้อยนะ"

 

กดใหม่ 350200

 

"เอานี่ ถูกยัง"

"เออ"

"เอ้า ไมโอนไม่ได้ อะไรของมัน บอกเงินไม่พอ เครื่องเสียป่ะเนี่ย"

 

มันเรียนศิลปศาสตร์มา ให้อภัย

 

อยู่บ้านกันเรื่อยๆ เงียบๆ แม้ไม่ได้เจอกันแรมปี คุณน้องก็พอใจกับการเสาะหาความสงบมากกว่า

 

มีคอมใหม่ก็เห่อหน่อย คุณน้องเลยเอา เอาเพลงมาลง เล่นนู่นนี่

 

"ไมเอา แฟลชไดรฟ มาต่อ ยูเอสบีแล้วไฟดูด ทำไงดี"

"อ๋อ กูรู้ เรียนมา กลับด้านก่อน แล้วเสียบดู"

"ดูดอยู่ดี มึงเรียนมาไงเนี่ย"

 

เราเรียนวิศวะมา คงให้อภัยยาก