AKOKOROV's profileAkokorov losts in middle...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
July 30 คนในอยากออก คนนอกอยากโหวตเป็นปรากฏการณ์ทุกปีกับปฏิบัติการล่าฝันทางเคเบิ้ลรายใหญ่ ถึงฤดูกาลก็ไม่รอช้า ล่ากันแบบไม่กลัวสูญพันธุ์
ไอ้พวกความฝันเป็นสัตว์สงวนก็ไปรับซิมฟรีมาโทร แล้วก็โยนทิ้งเหมือนถุงยางใช้แล้ว
ปีก่อนๆเราไม่ค่อยให้ความสนใจเท่าไหร่ มาปีนี้ที่เค้าโหมกระหน่ำทางสื่อทุกทิศทุกทาง ไม่รู้จะหลบยังไง
หลบไม่ได้แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นเสียเงินโหวต
“ไอ่หอก เสียเงินที่ไหน โหวตแล้วได้ค่าโทรคืนโว้ย ไอ่ควายสุพรรณ”
“ไอ่สันหนังสือ มึงเอาตังค์ไปให้เค้าเห็นๆ เค้าคืนมาเป็นอากาศยังไปหลงเชื่อเค้าอีก ไอ่ควายธนู”
เถียงกันไปก็เดือดร้อนพี่เบิร์ดมาร้องเพลงกล่อมอีก
ด้วยแรงบันดาลใจจากข่าวตามสื่อเกี่ยวกับพฤติกรรม และตัวเลขการโหวต เราขอฝากกลอนสั้นๆ ไว้เป็นเครื่องเตือนไต
พ่อแม่ มีแต่ จะแก่เฒ่า จะเลี้ยงเจ้า ต่อไป นั้นอย่าหมาย เสือกเอาตังค์ ไปโหวต กันกระจาย โตเป็นควาย เอาแต่กรี๊ด คิดไม่เป็น
ก็ได้แต่หวังว่า กกต. จะได้ศึกษารูปแบบการลงคะแนนโหวตของทางผู้จัดรายการ เอาไปปรับใช้กับการลงมติรับร่าง
พิมพ์ นอ เว้นวรรค คมช. เพื่อรับร่าง
พิมพ์ ปอ เว้นวรรค แมนซิตี้ เพื่อล้มร่าง
พิมพ์ กอ เว้นวรรค ไอ้มดแดง เพื่อแปลงร่าง
ตบท้ายด้วย มุกสุภาพบนกระดาษ มุกอุจาดบนกระดานดำ
วันนี้ไปเดินสยาม ผ่านหน้าโรงเรียนกวดวิชาแห่งนึง
ป้ายประกาศขนาดสี่คูณร้อย ติดรายชื่อไว้สองสามปึก ด้านบนจ่าหัวไว้อ่านได้ชัดเจน
“ผลสอบคัดเลือกเข้าคอร์สกวดวิชาสอบเข้าเตรียมอุดม”
เห็นแล้วสงสารท่านพ่อแม่ผู้ปกครอง ไม่รู้ต้องเอาลูกไปเรียนพิเศษ ไปสอบกันกี่รอบ กี่ชั้น กี่ขั้น กี่ตอน กว่าจะได้เรียนเตรียม
อย่างงี้นี่เอง คนถึงพากันชวนหมอเผ่าไปนั่งสมาธิ
เดินเลยมาร้านขายเครื่องเขียน พุ่งตรงแผนกปากกา
เหลือบไปมองแผ่นกระดาษที่เค้าเตรียมไว้ให้ลองปากกา
นึกย้อนไปสมัยเด็กๆเวลาลองปากกา ก็อยากจะรู้ว่าเขียนตัวหนังสือชัดไหม เขียนเลขชัดไหม ก็เลยลองเขียนชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ของแม่ และญาติผู้ใหญ่ หลังๆโตขึ้นมาหน่อยก็เปลี่ยนเป็น ก ข ค ๑ ๒ ๓ เพราะลองมากไป เอามาใช้ก็ไม่ดีเหมือนตอนลอง ผนวกกับแม่มาบ่นว่าอยู่ๆก็มีคนโทรมาขายประกันบ้าง ขายเครื่องกรองน้ำบ้าง มาตะโกนเรียกชื่อถึงหน้าบ้านก็มี
เลยลองไปยืนอ่านของคนอื่น ที่เค้าเขียนทิ้งไว้บ้าง
พฤติกรรมเหมือนคนจิตว่าง สมาธิสั้นไม่มีผิด
“วันเข้าพรรษา” อันนี้เหมือนจะเป็นคนธรรมะธรรมโม แต่จริงๆบ้านมันคงขายปฎิทิน
“รักนะ” อันนี้รู้เลยว่าไม่ได้มากับเมีย
“ลองดู”
“ดีมั้ย”
“ดีมั้ง”
“ดีแล้วมึงก็ซื้อนะ ไม่ใช่เอาแท่งใหม่ไปจ่ายตังค์” ไอ้ท่อนสุดท้ายนี่เราเติมเอง July 23 ตาดูดาว เท้าเหยียบตีนเพิ่งได้รับกระแสคลื่นแทรกคลื่นแซ่บมาว่าช่วงนี้เราเขียนน้อยไป อยากจะให้อัพเดทบ่อยๆแบบเที่ยงวันทันเหตุการณ์
อันว่าตอนนี้ตัวเรามีธุระการงานที่ต้องทุ่มเทอย่างเต็มที่ เพื่อความเจริญก้าวหน้าของบริษัท จึงต้องเสียสละเวลาว่างเพื่อประโยชน์ของส่วนรวม
ก็ได้แต่หวังเล็กๆว่าคนขับรถของเจ้านายเราจะผ่านตามาอ่าน แล้วเอาท่อนนี้ไปเล่าให้นายฟังระหว่างทางไปส่งที่ออฟฟิศ
เล่าเรื่องที่ทำงานมากจะไม่งาม เอาเรื่องหลังเลิกงานดีกว่า
เป็นประจำทุกวันทำงานที่เราต้องแวะกินอาหารเย็นก่อนที่จะเดินทางถึงที่พักอาศัย
ร้านประจำก็เป็นร้านตามสั่งนั่นเอง สั่งอะไรก็ได้แบบนั้น มีอาหารแปลกให้ลิ้มลองมากมาย ทีเด็ดมีอยู่ว่า เค้าไม่ได้แปลกเฉพาะอาหาร
“รับอะไรดีคะ”
“อา......ก๋วยเตี๋ยวต้มยำละกันครับ”
“แค่นี้นะคะ”
“ครับ”
“ตกลงสองอย่างนะคะ”
“อย่างเดียวครับ ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ”
“เกี๋ยวต๋วยกับต้มยำ สองอย่างนะคะ”
“งั้นก็แล้วแต่น้องเลยจ๊ะ รับออเดอร์แล้วมารับตังค์ค่ารถกลับบ้านที่พี่นะ ไปหมอชิตแล้วก็นั่งข้ามแดนกลับบ้านเกิดไปเลยจ๊ะ”
มาถึงวันพักผ่อนกันบ้าง
ส่วนใหญ่ก็จะใช้เวลาหมดกับทีวีช่วงเย็นๆทุกสุดสัปดาห์
ติดตามรายการ ทศกัณฑ์เด็กแบบไม่ได้ตั้งใจ
“โตขึ้นอยากเป็นอะไรครับ”
“อยากเป็นอดีตนายก”
ไม่รู้พ่อแม่มันสอนมายังไง โตขึ้นเสือกไม่อยากมีแผ่นดินจะอยู่
ละครช่วงเย็นก็ใช่ย่อย ออกมากันแบบชุดๆ
“กิ่งแก้วกลางใจ กิ่งแก้วกาหลง กิ่งแก้วกาฝาก กิ่งแก้วบางนา”
ไม่รู้ไอ่ต้นนี่มันมีดีอะไร
ปิดท้ายด้วยวาทะเด็ด
พี่แอ๊ด “คนไทยรึเปล่า”
น้าหงา “ไอ่แอ๊ด มึงนี่ก็พูดไม่คิด มาเล่นที่ลพบุรีจะให้คนบราซิลมาฟังรึไง”
บิ๊กแอ๊ด “คนไทยรึเปล่า”
บิ๊กบัง “ใช่ทั้งนั้นแหละ ที่ตะโกนด่าป๋าหน้าบ้านสี่เสาก็ไม่เห็นจะเพี้ยนสักคำ” July 15 ฉลองยอดสองหมื่น ชีวิตราบรื่น ไร้รอยต่อ ทอเต็มผืน หลับเต็มตื่นอันที่จริงยอดมันถึงมานานแล้ว แต่ลืมไป มัวแต่ไปสนใจเรื่องน้องหมูแฮมอยู่ เป็นกังวลว่าทำไมไม่ออกจากโรงพยาบาลซักที เดี๋ยวค่ารักษาจะบานปลาย ไหนรถก็จะต้องซ่อม แล้วทางมหาลัยเค้าก็เปิดเทอมกันแล้ว
ไปเรียนไม่ทันเพื่อนๆ จะโง่ลงๆ เลวลงๆ เดือดร้อนชาวบ้านเค้าอีก
โอกาสดีๆแบบนี้ แต่งกลอนซักบท พอเป็นพิธี
เพื่อนผมเก่งที่หนึ่ง ไม่หน้าบึ้งเวลางานเข้า
เพื่อนผมเก่งไม่เบา เวลางานเข้าแกล้งไม่สบาย
เพื่อนผมเจ้านายรัก เจองานหนัก แอบมาสาย
เพื่อนผมรักสบาย ชอบมาสายจนนายคิดถึง
เคล็ดลับสำหรับมือใหม่ หัดทำงาน
จากการสำรวจของสวนสัตว์ดุสิตโพล และการจัดอันดับของนิตยสารพระเครื่องออนไลน์ แอนด์ เอ็กซ์ปอร์ต พบว่า
ร้อยละ ๗๕.๗๖ ของเด็กจบใหม่ เริ่มทำงานทันที
ร้อยละ ๑๐.๕๓ เรียนต่อในระดับปริญญาโท
ร้อยละ ๔.๔๗ ไม่ออกความเห็น ซึ่งทางสำนักโพลสืบสวนได้ความว่า ในจำนวนนี้เกินครึ่งคิดว่าจะอยู่ได้สบายจนตายถ้าพ่อแม่ไม่ถูกอายัดทรัพย์
และ ร้อยละ ๑๐๐ เริ่มงานเดือนแรกด้วยการนั่งเฉยๆ ประสบปัญหาออนเอ็มไม่ได้เพราะโดนบริษัทบล็อก
วันนี้เราเลยขอเสนอ วิธีว่างงาน แบบนายปลื้ม
ง่ายๆเพียงเอากระดาษเปล่าขึ้นมา แล้วเขียนสูตรคูณแม่ ๑๓ ถึง ๒๕ ทำท่าให้ยุ่ง อยากอยู่เงียบๆคนเดียว ไม่อยากจะเจอหน้าใคร เจ้านายจะได้ไม่กล้าทัก
จะให้ดีใช้เครื่องคิดเลขด้วย ดูเหมือนคนมีความรู้
จบแบบจับต้นชนปลายไม่ได้ July 05 ว่าด้วยชีวิตทำงาน และการขายของเริ่มไปแล้วกับงานใหม่ เข้ามาเดือนแรกก็โดนเบี้ยวเงินเดือนซะงั้น เดือดร้อนต้องเดินไปฝ่ายบุคคล
"พี่ครับ ทำไมเงินเดือนไม่ออกครับ"
"เข้างานเมื่อไหร่จ๊ะ"
"กลางเดือนที่แล้วครับ"
"อ๋อ ปกติเข้ามาแบบนี้จะทบไปเดือนหน้านะ"
"แล้วถ้าไม่ปกติล่ะครับ"
"ก็ต้องลาออก พี่จะใส่ซองให้วันนี้เลย"
ไปทำงานวันแรกกะสร้างความประทับใจ ใส่เชิ้ตผูกไทด์ไป
ได้ผลตามคาด คนทั้งออฟฟิศนึกว่ามาทวงหนี้บัตรเครดิต
เจ้านายเรียกไปนั่งแนะนำนู่นนี่
"เรื่องแรกเลย การแต่งตัวที่นี่ วันจันทร์ปกติก็ใส่เสื้อเหลือง สบายๆ อังคารถึงพฤหัสก็สบายๆ วันศุกร์ก็สบายๆ"
"สาธุ สาธุ สาธุ"
งานแรกที่จับก็คือการแก้แบบ เนื่องจากช่วงนี้ส่วนตัวถังกำลังเร่งมือเพื่อเตรียมออกรถรุ่นใหม่
พูดแล้วเหมือนมีความรู้ ที่จริงคือเอาลิควิดมาลบรอยเลอะบนแบบ ก่อนจะเอาไปพิมพ์ของจริง
ทำอยู่สองสามวัน ลบไปเมาไป วันสุดท้ายต้องแอบเอาลิควิดจากที่ทำงานกลับมาเสพที่บ้าน กันไว้ก่อน ถ้าไม่มีของกลัวจะลงแดงแล้วไปจับคนแถวป้ายรถเมล์เป็นตัวประกัน
เอาเท่านี้แล้วกัน เดี๋ยวนี้โลกมันแคบ จับพลัดจับผลู เดี๋ยวคนที่ทำงานมาอ่านเข้า
เออ ลืมบอกว่าเราทำงานในบริษัทเดียวกับคุณปลื้ม อย่าทะลึ่งมาบอกว่าเป็นนักข่าวช่องสามนะ
มาที่เรื่องเพื่อนฝากขายของ
สองสามอาทิตย์ก่อนได้มีโอกาสรับเชิญจากเพื่อนกานต์ และเพื่อนแม็กซี่ไปร่วมรับประทานสเต็กรอบสื่อมวลชน
เดี๋ยวนี้จะทำอะไรก็ต้องมีรอบสื่อชิมลางก่อน ไม่ว่าจะฉายหนัง ขายของ แต่งงาน บวชนาค หรือกระทั่งงานศพ ต้องเชิญนักข่าวมาก่อนจะเป็นศพจริงๆ
ร้านนี้เค้าได้ชื่อว่าเป็นร้านสเต็กใหญ่ที่สุดบนถนนฉลองกรุง(ไม่นับร้านหมูกระทะ) ตั้งอยู่ตรงข้ามร้านเฮียยุทธ เข้ามาจากอ่อนนุชประมาณสามสิบก้าวกระโดด มีป้ายหน้าร้านหรูหราเขียนว่า
"MAFIA STEAK"
นอกจากนั้น ทางพี่แม็ก ซีอีโอของร้าน ยังรับประกันความอร่อย เนื่องจากเนื้อที่นำมาปรุงนั้น สืบเชื้อสายมาจากโคที่เล็มหญ้าหน้าวัดมาแล้ว ๙ วัด ส่วนผักนั้น คัดสรรมาแต่พันธุ์ที่ได้รับการเพาะปลูกบนดินที่มาจากมวลสารซึ่งอัญเชิญมาจากสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ อาทิ เศษปูนขาวจากมุมธงของสนามสโมสรแมนซิตี้ ดินจากที่ดินย่านรัชดา และน้ำจากริมฝั่งหมู่เกาะเวอจิ้น ไอส์แลนด์ เหล่านี้ได้รวบรวมไว้ให้ท่านได้ลิ้มลองเพื่อความเป็นสิริมงคลแล้ว ที่นี่ ที่เดียว
พี่แม็กยังย้ำอีกว่า ขายดีแบบไม่ต้องแถมจตุคาม
มาช้าระวังเนื้อหมด(อายุ) อันนี้พี่กานต์เสริม
นอกจากนี้ ทางเราได้ติดต่อต้นสังกัดผ่านทางคุณปลื้ม เพื่อจัดโปรโมชั่นพิเศษ ใครขับนิสสันนาวาร่ามาที่ร้าน แล้วกินครบสามพันบาท ทางเราจะเชิญหมอนิดมาร่ายคาถาอภินิหาร ก่อให้เกิดโครงสร้างเหล็กเสริมดวงกับรถของท่าน เพื่อให้เกิดความมั่นใจว่าจะขับได้ ๒๗.๓ กิโลต่อน้ำมัน ๑ ลิตร(เฉพาะรถเติมแก๊ส)
มาที่ความเห็นจากรอบสื่อกันบ้าง
ทุกความเห็นมาจากประสบการณ์จริง ไม่ได้มีการบิดเบือนเพื่อการโฆษณาแต่อย่างใด
อาทซ่า "น่าจะมีโต๊ะพูล"
นพศร "น่าจะมีดนตรีสด"
ฟลุ๊ค "น่าจะมีโคโยตี้"
ซึ่งทางร้านจะได้นำข้อติชมดังกล่าวไปพิจารณา เพื่อการพัฒนาต่อไป
|
|
|